Aktualności

Jedna podstawa faktyczna – różne formy ochrony pracownika

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 lipca 2017 roku w sprawie o sygn. akt II PK 201/16 wskazał, że możliwe jest dochodzenie przez pracownika w różnych postępowaniach zarówno ochrony swoich praw wynikających z naruszenia dóbr osobistych, jak i stosowania wobec niego mobbingu, w oparciu o tę samą podstawę faktyczną.

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, o zaistnieniu stanu powagi rzeczy osądzonej rozstrzyga nie tylko sama tożsamość stron, lecz występująca jednocześnie tożsamość podstawy faktycznej i prawnej. Zakres ochrony pracownika na podstawie przepisów dotyczących ochrony dóbr osobistych i mobbingu jest różny, podobnie jak przesłanki ich zastosowania. W związku z tym, wysokość zadośćuczynienia z tytułu każdego z tych roszczeń może być odmienna, ponieważ oceniana jest w oparciu o inne okoliczności.

Jednocześnie, podczas zasądzania odpowiedniej kwoty pieniężnej, sąd powinien mieć na uwadze już orzeczone należności, a wyrok powinien ograniczać się do różnicy w żądanym zadośćuczynieniu tak, aby nie doszło do orzeczenia dwukrotnie zadośćuczynienia za te same krzywdy, a tylko do jego ewentualnego uzupełnienia.

 Do góry