Sprawy

Umowy o pracę przedłużone ex machina

Wydana 23 września br. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego dotycząca regulacji art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2009 roku o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (tzw. pierwsza ustawa antykryzysowa), już zaczyna odbijać się echem w działalności Klientów Kancelarii (o uchwale pisaliśmy tu: http://prawopracy.tomczak.pl/aktualnosci/2014/09/29/umowy-terminowe-z-ustawy-antykryzysowej/. W uchwale tej (III PZP 2/14) Sąd Najwyższy orzekł, że przekroczenie 24-miesięcznego okresu zatrudnienia, o którym mowa w przywołanym przepisie (zarówno wtedy, gdy podstawą zatrudnienia była jedna umowa zawarta na czas określony, jak i wtedy gdy takich umów było kilka) jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony.

Rozstrzygnięcie uchwały nie wzbudziłoby takiego zainteresowania, gdyby nie fakt, że przepis art. 13 ust. 1 powołanej ustawy odnosi się do wszystkich przedsiębiorców bez wyjątku (niezależnie od tego, czy wystąpił u nich spadek obrotów gospodarczych, czy też zaistniały przesłanki do ogłoszenia upadłości). Powyższa ustawa obowiązywała w okresie od 22 sierpnia 2009 roku do 20 listopada 2013 roku – zatrudnienie w tym okresie pracownika na czas określony przekraczający 24 miesiące spowodowało, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy o pracę naczas nieokreślony.

Konsekwencje tego rozstrzygnięcia mogą więc pójść o wiele dalej, niż to wygląda na pierwszy rzut oka.

 

 

 

 Do góry