Sprawy

Break option i ostrożność doradcy

W terminowych umowach najmu przygotowywanych dla naszych Klientów wciąż nie możemy wyzbyć się wątpliwości co do warunków uzasadniających klauzulę wypowiedzenia takich umów. Problem jest otwarty co najmniej od 20 lat.

Sąd Najwyższy przyszedł tu z pomoc w wyroku z dnia 21 stycznia 2015 roku (sygn. akt IV CSK 208/14). stwierdzając, że nie ma powodu aby ograniczać wolę stron w zakresie wypowiedzenie terminowej umowy najmu ponad granice swobody umów przewidziane w kodeksie cywilnym oraz przepis szczególny, jakim jest art. 673 § 3 k.c. (wypowiedzenie umowy terminowej najmu jest możliwe w wypadkach określonych w umowie).

Ten przepis został ostatecznie zinterpretowany przez Sąd Najwyższy w ten sposób, iż owym wypadkiem jest samo złożenie oświadczenia woli o wypowiedzeniu. Takie określenie przesłanki wypowiedzenia stanowi według Sądu Najwyższego (sędzia Wojciech Katner) zabezpieczenie interesu stron na wypadek wystąpienia okoliczności, które nie są znane w chwili zawierania umowy. Tym samym Sąd Najwyższy przesądził o skuteczności w prawie polskim klauzuli break option charakterystycznej dla porządku common law.

Niezależnie od twórczej treści orzeczenia – z zachowaniem należytej ostrożności – w umowach najmu przygotowywanych dla klientów mimo wszystko staramy się wskazać przynajmniej przybliżone powody, dla których terminowa umowa najmu mogłaby zostać wypowiedziana.

 Do góry